۲۶ مهر ۱۳۹۱

عکس‌های پیش رو، یک داستان، یا بهتر بگوییم قسمتی از داستان دو دخترعمو به نام‌های جولی و بلیندا است.
در سال 1999، زمانی که این دو 10 و 9 ساله بودند و در ایالتی در حومه‌ی بوینس آیرس زندگی می کردند، با عکاسی به نام الساندار سانگویینی ملاقات کردند.
الساندرا که جذب این دو دختر و محبت آشکار این دو علی رغم تفاوت های ظاهری شان شده بود، عکس هایی گرفت تا دنیای غنی، اما شکننده و رهای این دو را به تصویر بکشد.
برای به تصویر کشیدن رابطه ی جولی و بلیندا، نیاز به یک تعامل صمیمی، جذاب و محصور کننده بود.
الساندرا، دخترعموها را در طول 5 سال زیر نظر دارد: در دوران قبل از نوجوانی تا بلوغ... همانطور که بازی می کنند، به رویا فرو می روند و خود را از چنگال کودکی رها می کنند.
این مجموعه نیز، هم‌چون مجموعه‌ی مورد تقدیر او به نام «در روز  ششم»، یک مستند ساده اما ژرف است.
شاید با دیدن عکس‌های این مجموعه، احساس شود که با یک مجموعه‌ی کارگردانی شده رو به رو هستیم یا با چند عکس از یک تئاتر. اما واقعیت این است که همه‌ی عکس‌ها کاملا مستند هستند و بدون هیچ گونه دخالت از سمت عکاس گرفته شده‌اند. در واقع دو دختر، عکاس را جزیی از جمع خصوصی و دو نفره‌ی خود احساس می‌کنند، تا آن‌جا که در بسیاری از موارد حتی دیگر حضور او را احساس نمی‌کنند و در جلوی او به بازی‌های خود می‌پردازند، رویاهایشان را به صحنه‌ی کوچک اتاق خود می‌آورند، از آینده‌ی ناشناخته رو به رویشان حرف می‌زنند و به کودکانه‌ترین شکل ممکن در قالب‌های آتی‌شان فرو می‌روند.


1_1


2_2


3_2


5_4


6_2


7_2


4_3


۱۷ تير ۱۳۹۱



 Irina werning ( ایرینا ورنینگ )، متولد شهر بوئنوس آیرس ( پایتخت کشور آرژانتین ) است. 
کارشناسی اقتصاد از دانشگاه سان آندرس دارد و کارشناسی ارشد تاریخ را نیز در کارنامه‌ی تحصیلی خود دارد. او هم‌چنین کارشناسی ارشد عکاسی فتوژورنالیسم از دانشگاه وست مینستر لندن دارد.
ایرینا، یک عکاس خوش‌فکر است و در زمینه‌ی مجموعه عکس به درستی کار می‌کند.


Back to the future نام یکی از پروژه‌های عکس یکی دوسال اخیر اوست که برای این همین پروژه موفق به دریافت جایزه از Burn Magazine  گردید.
او درباره‌ی اندیشه‌ی خود در رابطه با کارکردن این مجموعه عکس می‌گوید: عکس‌های قدیمی را دوست دارم. در واقع اعتراف می‌کنم که من یک عکاس فضول هستم. به محض این‌که به خانه‌ی شخصی افراد وارد می‌شوم شروع به جستجو و فضولی در این رابطه می‌کنم. فکر می‌کنم خیلی از ما جذب عکس‌های قدیمی می‌شویم اما من احساسات مردم را نیزمتصور می‌شوم و فکر می‌کنم امروزه، آدم‌های درون عکس چگونه هستند. به همین منظور حدود دو سال پیش با دوربینم این پروژه را آغاز کردم و مردم را به آینده‌شان دعوت کردم.


10_back116

10_back111

10_back112


ایرینا ورنینگ، در آلبوم‌های شخصی افراد مختلفی جستجو کرده است و در بین آن‌ها عکس‌هایی را انتخاب کرده است که در ادامه ویژگی این عکس‌ها گفته خواهد شد. سپس از سوژه یا سوژه‌های عکس دعوت کرده است تا در تکمیل این پروژه او را یاری کنند.
ایرینا، در مقابل عکسی از گذشته‌ی فرد یا افراد درون عکس، عکسی از زمان حال آن‌ها به ثبت می‌رساند. اما نحوه‌ی به ثبت رساندنش عجیب است و مخاطب را میخکوب می‌کند؛ لوکیشن عکس همان لوکیشن سال‌های دور است و فرد درون عکس دقیق همان لباسی را بر تن دارد که در آن سال‌های کودکی یا جوانی پوشیده است. آرایش موها همان آرایش قدیم است، عینکی که روی چشم است شبیه به همان عینکی است که در روزهای گذشته استفاده می‌شده است. نوع نگاه، نوع لبخند، نوع ارتباط برقرار کردن با دوربین یا عدم ارتباط برقرار شدن بین عکاس و فرد، متوجه نبودن به حضور دوربین، وسایل و چیده‌مان خانه، تم رنگی فضای عکس، شکل خیابان‌ها، نور- سایه‌ها، شکل کلاه روی سر، قاب‌های روی دیوار، همه و همه همان شکل گذشته را دارد.


11_back27

10_back125

10_back115


اما آدم‌های درون عکس، تنها آدم‌های درون عکس هستند که آثار تک تک سال‌های رفته بر چهره‌شان دیده می‌شود. زمان از دست رفته حتی شکل اندام انسان‌ها تغیر داده است. جوان‌های خوش اندام روزهای فراموش شده، حالا گردی از شکستگی و خمودگی بر روی شانه‌هایشان دیده می‌شود. و پشت صاف و ومغرورانه‌ی جوانی، حالا با خمودگی و تواضع پیری توام شده است. نگاه‌های ساده‌ و بی‌آلایش و بی‌دغدغه‌ی کودکی، جای خود را به اضطراب‌های جوانی و ترس از آینده موهوم داده است.
با این حال به بهترین شکل سعی شده است ویژگی‌های صورت و حالت آن حفظ شود، حس و حال افراد همان حس و حالی باشد که قبلا از آن‌ها دیده شده است.
عکس‌های قدیمی جمع‌آوری شده، نمونه‌های زیبایی از عکس‌های یادگاری هستند که درون خود احساس زودگذر شادی و زمان حال، مکاشفه‌ی ساده و کودکانه‌ی زندگی، هیجان دوران جوانی و سهیم دانستن دوربین عکاسی با خود در آن لحظه را دارند.
عکس‌های دوم این پروژه ( عکس‌های مربوط به زمان حال )، نمونه‌هایی از عکس‌های کارگردانی شده تلقی می‌شوند و فاصله‌ی زمانی که بین عکس اول و دوم وجود دارد بین 10 تا 35 سال است.


صفحه 1 از 10
[1]  2  ... > >> >>| صفحه بعدی