۲۵ دى ۱۳۹۱

کافه هفت، کافه‌ای در ابتدای خیابان خردمند جنوبی است. کافه‌ای که اهالی شعر و ادبیات آن را به خوبی می‌شناسند. خیلی وقت‌ها داخل کافه هفت که می‌روی، هنرمندانی را می‌بینی که آرام در کنار پنجره‌ای که رو به شلوغی‌ و سر و صدای خیابان خردمند، باز می‌شود، نشسته‌اند این طرف و در خلوت و آرامش شعر می‌خوانند و یا از برنامه‌های هنری آینده‌شان صحبت می‌کنند.
علاوه بر این کافه هفت، کافه‌ای است که عموم مردم نیز در آن رفت و آمد می کنند و این همان چیزی است که به نظر من نقطه‌ی قوت کافه به حساب می‌آید؛ گردهمایی هنرمندان و عموم مردم.
به این منظور مدتی است که کافه امکانی را فراهم آورده تا بتواند آثار هنری را به نمایش بگذارد. هدف از این کار به نمایش در آوردن آثار هنرمندان و اشتراک گذاری آن‌ها در فضایی است که هم اهالی هنر در آن رفت و آمد دارند و هم عموم مردم.
مدیریت کافه بر عهده‌ی آقای « فرامرز راد » ( غزل‌سرای معاصر ) است.
هنرمندان خوب و عزیزی که مایلند آثارشان در کافه هفت به نمایش در بیاید، می‌توانند از طریق ایمیل با آقای جوادزاده و بنده در ارتباط باشند.
Hesam_javadzadeh@yahoo.com
Nazanin_nty@yahoo.com

کافه هفت در مقابل به نمایش گذاشتن آثار، هیچ‌گونه هزینه‌ای را دریافت نمی‌کند. هم‌چنین تمام هزینه‌های مربوط به نمایشگاه اعم از چاپ آثار یا پوستر و ... بر عهده‌ی شخص هنرمند می‌باشد. ( در برخی از موارد خاص کافه حاضر به پرداخت هزینه‌های چاپ نیز می‌باشد)
این کافه قابلیت به نمایش در آوردن 17 اثر در سایز 30 در 40 را دارا می‌باشد.
لازم به ذکر است نمایشگاه آثار تصویرسازی « مریم فرهادی » ( نویسنده و طراح گرافیک ) با عنوان بوف ِ کور، از 26 دی‌ماه  تا 14 بهمن‌ماه در کافه هفت دایر می‌باشد. ساعت افتتاح این نمایشگاه از 6 تا 9 عصر ( 26 دی ) می‌باشد. هم‌چنین مخاطبان در روزهای آتی، همه روز می‌توانند از ساعت 10 صبح تا 10 شب  برای دیدن آثار مراجعه کنند.


217844_398154740276626_613148193_n

۲۶ مهر ۱۳۹۱

عکس‌های پیش رو، یک داستان، یا بهتر بگوییم قسمتی از داستان دو دخترعمو به نام‌های جولی و بلیندا است.
در سال 1999، زمانی که این دو 10 و 9 ساله بودند و در ایالتی در حومه‌ی بوینس آیرس زندگی می کردند، با عکاسی به نام الساندار سانگویینی ملاقات کردند.
الساندرا که جذب این دو دختر و محبت آشکار این دو علی رغم تفاوت های ظاهری شان شده بود، عکس هایی گرفت تا دنیای غنی، اما شکننده و رهای این دو را به تصویر بکشد.
برای به تصویر کشیدن رابطه ی جولی و بلیندا، نیاز به یک تعامل صمیمی، جذاب و محصور کننده بود.
الساندرا، دخترعموها را در طول 5 سال زیر نظر دارد: در دوران قبل از نوجوانی تا بلوغ... همانطور که بازی می کنند، به رویا فرو می روند و خود را از چنگال کودکی رها می کنند.
این مجموعه نیز، هم‌چون مجموعه‌ی مورد تقدیر او به نام «در روز  ششم»، یک مستند ساده اما ژرف است.
شاید با دیدن عکس‌های این مجموعه، احساس شود که با یک مجموعه‌ی کارگردانی شده رو به رو هستیم یا با چند عکس از یک تئاتر. اما واقعیت این است که همه‌ی عکس‌ها کاملا مستند هستند و بدون هیچ گونه دخالت از سمت عکاس گرفته شده‌اند. در واقع دو دختر، عکاس را جزیی از جمع خصوصی و دو نفره‌ی خود احساس می‌کنند، تا آن‌جا که در بسیاری از موارد حتی دیگر حضور او را احساس نمی‌کنند و در جلوی او به بازی‌های خود می‌پردازند، رویاهایشان را به صحنه‌ی کوچک اتاق خود می‌آورند، از آینده‌ی ناشناخته رو به رویشان حرف می‌زنند و به کودکانه‌ترین شکل ممکن در قالب‌های آتی‌شان فرو می‌روند.


1_1


2_2


3_2


5_4


6_2


7_2


4_3


صفحه 1 از 14
[1]  2  ... > >> >>| صفحه بعدی